Happy Pills
Zespół istniał w latach 1993-2002.
Nagrał 4 płyty, zagrał kilkadziesiąt koncertów.
W latach 90-tych należał do pionierów alternatywnego gitarowego grania w Polsce.
Wrócił w nowym składzie w 2009.
W kwietniu 2010 wydał nową płytę.
Dyskografia:
Soft – 1997 – Mami Records
Lo-Fi – 1998 – Happy Pills Records
Happy Pills Meet Schneider – 2000 – Happy Pills Records
Smile – 2001 – Antena Krzyku
17 Songs – 2006 – Antena Krzyku
Retrosexual – 2010 – Revolution9/EMI
Aktualny skład
Natalia Fiedorczuk – śpiew
Krzysztof Kochanowski – gitara, śpiew
Mariusz Szypura – gitara
Sławek Mizerkiewicz – gitara
Jacek Kąkolewski – bas
Piotr Kończal – perkusja
Historia
Happy Pills powstało wiosną 1993 roku. W 1997 zespół wydał debiutancką płytę „Soft”, która zebrała bardzo pozytywne recenzje w prasie muzycznej, a także w większości niezależnych zinów. Płytę promowały teledyski do utworów “I Know” oraz “Miles” W czerwcu ’98 zespół zakończył pracę nad materiałem na drugą płytę zatytułowaną “Lo-Fi”. Płyta ukazała się 16 listopada ’98 roku, wydana nakładem wytwórni założonej przez członków zespołu – Happy Pills Records. Pierwszy singiel z płyty (Plan Nr 10) promowany był oryginalnym teledyskiem Dawida Marcinkowskiego, utrzymanym w stylistyce filmów Eda Wooda. Drugim utworem który można było usłyszeć w radiu był “Johnny The Sweater”, a w sierpniu ’99 ukazał się trzeci singiel – “Home” Płycie „Lo-Fi” towarzyszyły liczne miłe recenzje m.in. w: “Machinie”: “…ta poznańska kapela gitarowa gra wyjątkowo przebojowe, melodyjne piosenki, tyle, że śpiewane po angielsku (i co gorsza z dobrym akcentem) przez dobrą wokalistkę…brzmi bardzo rasowo, nie gorzej niż amerykańskie produkcje niezależne…”, “Brumie”: “…”Lo-Fi” to optymistyczny zakręcony żywioł na światowym poziomie…”, “Mać Pariadce”: “…Na “Lo-Fi” słychać zdecydowanie, że zespół dojrzał. O wiele więcej tu pomysłów, o wiele więcej oryginalnych zagrywek, o wiele więcej ciekawych brzmień, o wiele więcej zgrzytów i dysharmonii, spotykających się z dźwiękami delikatnymi i ciepłymi, o wiele więcej fragmentów, których trzeba posłuchać kilka razy, żeby zrozumieć jak bardzo są piękne…” Czasopismo “Brum” uznało płytę “Lo-Fi” PŁYTĄ MIESIĄCA, a redakcja “Tylko Rocka” wybrała wokalistkę Happy Pills Agnieszkę Morawską NOWĄ TWARZĄ ROKU ’98. W pażdzierniku ’99 zespół wystąpił na kilku koncertach u boku Pidżamy Porno i w tym samym miesiącu ponownie wszedł do Studia Czad w Swarzędzu aby zarejestrować piosenki, które ukazały się na EP “Happy Pills Meet Schneider / Happy Pills Mit Schneider”. Schneider czyli Dirk Dresselhaus to lider zespołów Hip Young Things i Locust Fudge, a jego nagrania firmowane są obecnie nazwą Schneider TM. Na płycie znalazły się dwie kompozycje Schneidera nagrane przez Happy Pills, zaśpiewana przez Schneidera piosenka Happy Pills oraz wykonana wspólnymi siłami piosenka Allison z repertuaru “The Pixies”. Płyta ukazała się na początku 2000 r. Kolejna płyta “Smile” zawierała 8 piosenek i 2 utwory instrumentalne – tym razem były to wyłącznie piosenki autorstwa Happy Pills. Materiał został wyprodukowany i zmiksowany przez Sławka Mizerkiewicza i Mariusza Szypurę. Płyta ukazała się 7 maja 2001. Pierwszym singlem z albumu była piosenka (i teledysk) “Not OK”. Drugim singlem była piosenka: “In Search Of Belgian Waffles”. Płytę wydała Antena Krzyku Unc. 10 września 2001 płyta “Smile” ukazała się w U.S.A., a Happy Pills wyruszyło ją promować koncertami w takich miastach jak: New York, Boston, Philadelphia, Baltimore, Washington, Chicago. Niestety w wyniku wydarzeń 11.09.2001 samolot, którym leciało HP został zawrócony nad Atlantykiem i do trasy nie doszło. Później zespół nagrał jeszcze piosenkę „Telewizja” na płytę “Tribute to Kryzys”. Gościnnie zaśpiewał w niej Robert Brylewski. Ostatni koncert zespołu miał miejsce we wrześniu 2002. Później zespół zawiesił działalność.
W listopadzie 2006 ukazała się kompilacja „17 songs” – w zamierzeniu zespołu „Happy Pills w pigułce – Best Of Happy Pills dla tych, którzy kiedyś słuchali zespołu, a jednocześnie pierwszy krok w krainę HP dla nowych fanów, wychowanych na dźwiękach współczesnych mistrzów gitarowej alternatywy”. 17 piosenek stanowi przekrój przez wszystkie płyty zespołu. Po ogłoszeniu zamiaru wydania kompilacji o doborze nagrań mogli współdecydować fani, i to ich głosom zawdzięczamy obecność niektórych piosenek na „17 songs”. Oprócz najważniejszych utworów Happy Pills na CD znalazły się zagrane przez HP piosenki The Pixies, Locust Fudge, Kryzysu oraz niepublikowana dotąd wersja Boys Don’t Cry grupy THE CURE.
Jesienią 2008 zespół rozpoczął próby w nowym składzie. Oprócz muzyków grających w HP przed zawieszeniem działalności w składzie znalazła się nowa wokalistka – Natalia Fiedorczuk znana z zespołów Orchid i Pl.otki, która nagrywa też solo jako Nathalie And The Loners, a także producent płyt HP, gitarzysta Pidżamy Porno Sławek Mizerkiewicz. W 2009 zespół przypomniał się fanom jako specjalny gość transmitowanego przez radiową Trójkę koncertu Offensywa De Luxe. W marcu zagrał trasę koncertową obejmującą Warszawę, Kraków, Poznań, Wrocław, Chorzów i Toruń. Od maja 2009 do lutego 2010 Happy Pills nagrywało nową płytę „Retrosexual”, która ukazała się w kwietniu 2010.
